پناه |
میدمد چون سحر گرم، تمنایت گلم داغ داغم ز تبسم گه ای لبهایت گلم
گردش هاله نوراست نگاه وا کدنم نقش آیینه ای مهتابی رویایت گلم
به سحر گرد زمستانه غزل میخواند گل سر شاخه ای برفی تماشایت گلم
میوزد از قدم باد به ارسی دلم عطر شبنم زده ای بوسه لبهایت گلم
عطر گیسوی تو پنهان شده در باغ دلم هر نفس نو گل ناز است تقلایت گلم
از روایت گه ای لبهایت به من بوسه نویس لب و لب بوس غزل هایم سراپایت گلم
گرم خیزی سحر های خیالت بمرم گل سر بستر خوشبوی تمنایت گلم [ سهشنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٠ ] [ ٦:٢٩ ق.ظ ] [ پناه ]
|
امکانات وب  |