گلم  نبض و نفس بویی تو جویید
همی چشم ترم رویی تو جویید
چه میپرسی ز جسم دردبارم
که همو درمان پهلویی تو جویید

چتو درد غمت کرده شکارم
نکردی یار! یاری، دلفگارم
ببخشی ساده گی هایم عزیزم
به برگشت ات هنوز امیدوارم 

چه وقت از قهر سخت ات می برایی
که تا خواب غریبم هم نمیایی
نمیزیبد ترا سرما سکوتی
چه وقتی با وفا لب میگشایی