های تنهایی و این درد پلید
من بیچاره به تکرار گزید

رفته رفته همه غم ماند و وفات
مثل چشمان تو یکباره رمید

یار تا خاطره یی سبز تو نیز
باد پاییزیی امید وزید

سردی تا جگرم میسوزد
این زمستان چقدر زود رسید

یکطرف سردی   قطبی و غریب
یکطرف یخ زدگی های نوید

عشق با اینهمه سرما زدگی
از کدام خاک شود باز پدید؟
 

...

بعد تو با همه تنهایش ، دل!
رفته رفته  ز غزل دست کشید