بعد از جفات هرچه که جانانه نیستی
با آرزوم چیست که بیگانه نیستی ؟

ای یار در ترانه یی شبهای بیکسی
در عاشقانه های صمیمانه نیستی

گم کرده ام صدای ترا در سکوت شعر
تا درد ناله یی دل دیوانه نیستی

لبخند هات هرچه بیادم نمانده اند
تا بیخودیی و تلخی پیمانه نیستی

زیبایت قسم به خدا کم نمیشود
در سرنوشت زشتم ار افسانه نیستی

قلبی سیاه  عاطفه از چشم مانده لیک
در شام تار فاجعه پنهانه نیستی

یک عمر آرزوی تو بود و جنون من
مردم کنون ، به ماتم دیوانه  نیستی