الا ودیعه یی  یک عمر درد و شیدایی
بیا به بدرقه یی شام های تنهایی

به بیصدایی این خاکدان مرگ امید
به سوگواری غم کشته های لالایی

به ناتمامیی  این درد های تدریجی
بیا به همره یی اشک ناشکیبایی
 
بیا به زشتی تنهایی و تنها مرگی
الا   بدیعه ی الهام عشق و زیبایی

بیا که بیتو غم یار را صبوری نیست
بیا بیا غزلی تر، بیا دل آسایی

صدای زمزمه یی یاد یار راچه شده
الا  ترانه ی یک یادگار زیبایی؟