|
پناه |
همیشه شعر دلم را بهانه بودی و استی به آسمان بلند دعا و خواستنی هام و یا به گستره یی آرزوم رویش خورشید به هر نفس اگرت جان سروده ام عجبم نیست برای چیست گلم رشک بردن تو به هر کس بیا و عطر بریزان، غم طبیعت مارا مرا که بیتویی و بیکسیست اسطوره
[ پنجشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٠ ] [ ٩:۳٤ ق.ظ ] [ پناه ]
|
|