|
پناه |
یک آفتاب رفتی ، صد شام تار ماندم چشم تو بیقراری آموخت جان و دل را قانون کینه یی تان کی بیگناه شناسد تا چند نا امیدی چشم مرا بیگیرد؟ هی تازه کن هوایی فصل گرفته ام را شعر مرا صدا کن از پشت عقده ای غم [ جمعه ٢۸ امرداد ۱۳٩٠ ] [ ۸:٢٩ ق.ظ ] [ پناه ]
|
|