پناه

پناه
سلسله ای از جگر عاشقانه بر خواستنت گل گل به لبم ترانه پیراستنت رفتی و خزان بلایی پاییزی و من سرخ هست هنوز بخشش وپس خواستنت دلگرمی صد مشعله را میماندیم دلمستی صد بلبله را میماندیم چون آتش و خون شدیم زهم پاشیدیم بشکست هر آن سلسله را میماندیم برگشت دوباره را گرفته تب شک نی راه پیاده مانده نی راه سرک بیمار و زپا فتاده ی بیش نماند دشواری راه وسینه یی زهره ترک داغایی دلم گلک گلک بسیار اند ماتل بتو بودنا چقه دشوار اند رفتی گل آفتاب حولی مرده تک تک گل یاس های من گلذار اند [ یکشنبه ٢۸ آذر ۱۳۸٩ ] [ ٢:٠٩ ‎ب.ظ ] [ پناه ] نظرات () تو رفته ای، تو مانده ای کنون که درد میشود، بنام تو مقاله ایی غزل بنوش میکشد، ز خون دل پیاله ایی کجاستی که سر کشی تمام نامرادی ام چه وقت تشنه میشوی چه وقت یک نواله ایی چرا رهام کرده ای به برف و بادو بیکسی که هنوز هم بدست توست زمن ز دل قباله ایی به یک تبسم کی بودکه ناگهانه اینچنین زیاد برده ای گلم رفیق چند ساله ایی مگر تو خوب میکنی چه میکنی دگر مرا نه خانه ماند و خانمان نه هست و بود کاله ای به چشمهای صاف من غبار باورت دمید هزار دامن آفرید، غبار ژاله ژاله ایی هزار دامنم دعا به باد یاس پر پرک خدا چه بشنود مرا، دعای تیت و تاله ایی خدا نگاه کند ترا خدا حافظ هم نشد تو رفته ای، تو مانده ای، بمثل شعر ناله ایی [ یکشنبه ٢۸ آذر ۱۳۸٩ ] [ ٢:۱٦ ‎ق.ظ ] [ پناه ] نظرات () سنگردی های برفی تگرک با تگرک میشمارم ازای برفهای قطبی کم ندارم هوا تنگ و دلم تنگ جدایی به درد سینه تنگی هم دچارم هوا سرد است، من تن لرزه دارم وطن دور است اینجا کس ندارم ندانم التماسهایم شنیدند؟ مزار پنجپیران دیارم دمی برفها که کوه گردی نمیشه به تنهایی که سنگردی نمیشه به گرمای گریبان تو سوگند گلم بیتو دمی سردی نمیشه دلت هیچی به مایت او نمیشه ببین غم بیتو هرگز خو نمیشه گلم هیچی به سویت ره نمانده چو برفستان قلبت او نمیشه الا برف سفید لاوبالی چه داری خانه قلبم ذغالی تو همشهری مهتابی چو یارم؟ که داری اینهمه سرما رجالی [ جمعه ٢٦ آذر ۱۳۸٩ ] [ ۱۱:٠۳ ‎ب.ظ ] [ پناه ] نظرات () چتو کنم؟ غم میرسه به هر رقمی کم نمیرسه های هایی غیر غم چکنم دم نمیرسه کت های و گریه های خودم دورمانده ام جانم ز من به خانه ای تان نم نمیرسه از خواب غیر باور پهلوت جسته ام آخر گلم! فرشته به آدم نمیرسه چشمی که بم دریچه امید داشت چشم جانم ، برای کوری خود هم نمیرسه در ظلمت و سیاهی اندوه خود گمم صبحی به ای جزیره ای ماتم نمیرسه صبحی نمیدمه ز نگاهت چتو کنم؟ مرگی سیاه بختی من هم نمیرسه پایانه: از تا نویسی ها خیلی بدم میاید ، نمیخواهم فارسی را به فارسی ترجمه کنم هرچند امروزه ها این مد است، ولی این کلمه که خاص ما پنجشیری هاست ، گفتم بنویسم تا نقادان پلاس بدست نا دانسته دندان های این شعر گونه را بیرون نکنند . کت-- در مصرف عامیانه به معنی همراه؛ البته گاهی کد و قط هم مردمان پنجشیرمان تلفظش میکنند. [ جمعه ٢٦ آذر ۱۳۸٩ ] [ ۱٢:٥۸ ‎ق.ظ ] [ پناه ] نظرات () ساز های وحشی من! با ساز های وحشی و رقاصه های مست در چشمهای تو در پرده های هیچ نبودن در راز های هیچ نماندن از یاد رفته ام اما ترا! با ساز های زندگی چون مهربان نسیم در چشمهای شب زده ام در لابلای مژه و پلکان پر ز اشک تکرار گفته ام تکرار شفته ام [ پنجشنبه ٢٥ آذر ۱۳۸٩ ] [ ۳:٢۳ ‎ب.ظ ] [ پناه ] نظرات () چرایی من ماندم، برای خود بکشم وای وایی من چون نیست غیر غم نفسی همنوایی من چون نیست همدمی که بداند چگونه ام آیینه تا کجا بنویشد چرایی من ؟ از آسمان دعای مرا برف میبرد تا یخ گرفته حنجره یی ‌استدعایی من شاید برای مردن خود زنده مانده ام از یاد مرگ رفته بگویی قضای من مرگی بنام زندگی هر نبض میکشم نبضی برای مردن بسیار، وایی من حتی به لای تیره گی ها خواب رفته اند استاره های شاعر تنهایی هایی من [ دوشنبه ۱٥ آذر ۱۳۸٩ ] [ ۸:۳٠ ‎ب.ظ ] [ پناه ] نظرات () آمد دوباره آمد ز شهرعاطفه چشمان غم ببست سوغات گونه بغچه ی از آرزو بدست آمد دوباره کوچی دل کوچه های من با یک بغل ترانه به پهلوی من نشست پهلوی من نشسته و تنهای ام گرفت یکباره گی تمامیی دلتنگی ام شکست پیچید گرد گرد لبانم تبسمی ا‌ز کنج و روی قند لبش بوسه بوسه مست آمد تمام غصه و اندوه گریز داد جانم فداش اینهمه گی نازنین که هست [ جمعه ۱٢ آذر ۱۳۸٩ ] [ ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ ] [ پناه ] نظرات () مچم تو معبود کدام ایمان و دینی ؟ بتی، ماهی ،مچم دیوار چینی ؟ شبیه خواب های از تو بودن همی با جسم ایمانم قرینی .......... غمت تخت گریبانم گرفته نبودت جان من جانم گرفته گلم ماتم چو برف این ولایت زمین سرخ چشمانم گرفته ................. امشب که سیاه گرفته سودات گلم دارد دلکم هوای غوغات گلم شاید گذر شبانه روشن سازد برگشت ترا نه های چشمهات گلم ................... تا ناله یی سنگردی ام آوازه شود غمباره گی ام ز هر نفس تازه شود دم کوه سکوت آرزو هابمرم مگذار که عمر و غم یک اندازه شود ...................... [ سه‌شنبه ٢ آذر ۱۳۸٩ ] [ ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ ] [ پناه ] نظرات () .: Weblog Themes By Panaah :.	درباره وبلاگ نويسندگان پناه آخرين مطالب سه‌شنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٠ یکشنبه ٢٥ دی ۱۳٩٠ پنجشنبه ٢٢ دی ۱۳٩٠ جمعه ٩ دی ۱۳٩٠ پنجشنبه ۸ دی ۱۳٩٠ پنجشنبه ۳ آذر ۱۳٩٠ دوشنبه ٢٥ مهر ۱۳٩٠ سه‌شنبه ۱٩ مهر ۱۳٩٠ یکشنبه ۱٧ مهر ۱۳٩٠ یکشنبه ۱٧ مهر ۱۳٩٠ لینک های مفید لینک دوستان نگاه شفق گل سوري مرواريد صوفي عشقري حيدري وجودي عقل در تعبيد سلام هاي بي عليك فضايي عطر آگين هنوز تا هميشه تاجيكان پریان باستان يك كجاوه حقيقت هواي دل بستن چايخانه پنجشير صفحات اختصاصی دیکلمه سایت ها مطالب اخیر دوستان آرشیف موضوعات وب لینک های مفید ا آرشيو مطالب بهمن ٩٠ دی ٩٠ آذر ٩٠ مهر ٩٠ شهریور ٩٠ امرداد ٩٠ خرداد ٩٠ اردیبهشت ٩٠ فروردین ٩٠ اسفند ۸٩ بهمن ۸٩ دی ۸٩ آذر ۸٩ آبان ۸٩ مهر ۸٩ شهریور ۸٩ امرداد ۸٩ تیر ۸٩ خرداد ۸٩ اردیبهشت ۸٩ فروردین ۸٩ اسفند ۸۸ بهمن ۸۸ دی ۸۸ آذر ۸۸ آبان ۸۸ مهر ۸۸ تیر ۸۸ خرداد ۸۸ اردیبهشت ۸۸ فروردین ۸۸ اسفند ۸٧ بهمن ۸٧ دی ۸٧ آذر ۸٧ آبان ۸٧ مهر ۸٧ شهریور ۸٧ امرداد ۸٧ تیر ۸٧ خرداد ۸٧ اردیبهشت ۸٧ فروردین ۸٧ اسفند ۸٦ بهمن ۸٦ دی ۸٦ آذر ۸٦ آبان ۸٦ مهر ۸٦ شهریور ۸٦ امکانات وب